U Beogradu se jednog dana pojavio grafit: Proleće je, a ja živim u Srbiji. Napisan crnim mastilom očajanja: žal je spao na elementarni nivo, uskraćeno je zadovoljstvo pukog učestvovanja u svjetkovini života. Plašili smo se proleća. U proleće su počinjali ratovi. Krvoproliće u proljeće. Ili kratko krvoproljeće.
Sećanje na Vukotu Babovića
>