Priča je stigla, ubrzanim tempom, do krupnih reči. Drske, grube i zakulisne radnje vlasti po pitanju uvođenja veronauke u škole navele su prof. Ljubišu Rajića da upita: Zašto ministar (šijaković) laže? Odavno taj glagol nije upotrebljen na ispravnijem mestu. Tobož, učeni se ministar SNP Crnogorac-Srbin poziva neprestano na međunarodne norme i praksu naprednih zemalja. A stvari stoje drugačije. Ljubiša citira član 18 Univerzalne deklaracije o ljudskim pravima: “Everyone has the right to freedom of thought, conscience and religion; this includes freedom to change his religion or belief, and freedom, either alone or in community with others and in public or private, to manifest his religion or belief in teaching, practice, worship and observance.”
I još jedan član 18, ovog puta Međunarodnog pakta o građanskii političkim pravima: “Države ugovornice ovog Pakta se obavezuju na poštovanje slobode roditelja, odnosno zakonskih staratelja, da obezbede versko i moralno vaspitanje svoje dece u skladu sa svojim ubeđenjima.” (Važi i za veske manjine.)
Od muke, profesor zaključuje tekst pozivom: Dobrodošli u Pravoslavnu talibansku kraljevinu Srbiju.
A resorni ministar prosvete, Gašo Knežević je neprijatno iznenađen brzinom uvođenja veronauke… Re-sori, ministre.
Za to vreme, peva li peva Crkveni hor Hadži Ruvim.
(Utorak, 19. jun 2001)