Teško i sporo stizala je istina o ratu u Hrvatskoj, i ratu u Bosni. Od male pomoći bila je televizija, nije pomagalo ni slušanje između redova. Novine nijesu bogznašta relevantno i brzo izvještavale, valjalo je čitati između redova. Sve su učinili da budemo neuki čitači između redova! Prave informacije dobili smo kasno, često onda kad nijesu ništa valjale, ničemu služile (možda litjeraturi, ali i to je kontroverzno). A te zakašnjele, bajate istine donijeli su živi ljudi. To su istine koje su se pričale između redova u rovovima.
Sećanje na Vukotu Babovića
>