Stara je istina da nerado priznajemo pamet kad se desi među nama. Negiramo da je neko sposoban u svojoj struci, jer ga doživljavamo kao oponenta; na stranu sujetu, taj nam može uzeti i hljeb iz ruke. Ponekad smo velikodušni: procijedimo riječi hvale za one koji su – otišli u Kanadu. Ne kažem da imamo na probir genija, ali i da se jedan desi, on bi se kod nas pisao i izgovarao: ge nije.
Sećanje na Vukotu Babovića
>