Stanislav Vinaver je poznati književnik, publicista, esejista, poliglota. Potiče iz stare šabačke porodice Vinaver. Bio je vrcavog duha, neprevaziđen polemičar.
Šta kažem: neprevaziđen? Kad bi njegov sagovornik bio satjeran u podređeno ćoše, latio bi se sagovornik poslednjeg ubojitog oružja i nazvao Stanislava – Jevrej.
Sa tom ranicom, koja ne zarasta jer se svakodnevno povređuje, živi se život, rana nije sama po sebi smrtonosna. I nastavio je vispreni Stanislav da bez umora i dešperancije rengenski snima književnu scenu i društvenu zbilju Srbije.
Njegov otac se zvao Avram. Bio je poznati ljekar. Uvezao je prvi rentgen aparat na Balkan.
Eto korijena ljubavi prema transparentnosti kod Vinaverovih!
(Ovo je bilo prije akcije istrebljenja Jevreja u Šapcu, i odasvud.)
Danas je politika u tom lijepom gradu ova: slaviti zajedno, u paketu, Pupina i Nikolaja Velimirovića. Stanislav bi komentarisao; Pupin je bio za Jugoslaviju, a Nikolaj za Ljotića, kuku!? I predložio bi: uparite, bre, Pupina i Daviča.
Ali mrtva usta ne govore.
