Spisak zverstava Hitlerovaca veliki je. Na prvom mjestu je mučenje i ubijanje djece. Tako je mislio Pasternak, tako i jeste. Djecu su zlotvori ubijali u Kragujevcu, Srbija. Ubijali su u Veliki, Crna Gora. Ubijali su u Grčkoj, o tome se malo piše kod nas.
Njemci su napravili masakr 10. juna 1944 u Distomu, u Grčkoj. Grčki đak S. Slapšak, piše:
“Rečenog datuma je veliki odred SS došao iz Amfise u Distomo, gde je već bila manja grupa nemačkih vojnika. Uz put su pokupili nekoliko talaca na poljima. Grupa stacionirana u Distomu je došla iz Livadije, i ujutro toga dana je poslala izvidnicu, nekoliko prerušenih vojnika u grčkom automobilu: naleteli su na partizansku zasedu, nekoliko vojnika je poginulo, a zatim se razvila bitka između partizana i novodošavših SS vojnika. Tu je poginulo četrdesetak Nemaca, a partizani su se povukli. Kao odgovor na gubitke, Nemci su po principu “jedan Nemac – deset domaćina” i “dva Nemca – celo selo” krenuli oko podne da se svete stanovnicima Distoma. Većina njih je prethodno uspela da pobegne iz sela, preko male luke Diaskelo, koju Nemci nisu kontrolisali, i u selu su uglavnom ostale žene, starci, deca i seoski pop… Nemci su prvo streljali uhvaćene taoce na seoskom trgu, a zatim su krenuli da ubijaju po kućama. Nisu poštedeli nikoga. Ubijeno je 218 stanovnika, 45 dece i 20 beba, nekoliko trudnih žena. Ubistva su bila posebno surova, deca su raskomadavana pred očima majki, bilo je nekoliko silovanja, seoskom popu su odrubili glavu. Grupa dece je uspela da pobegne prema susednom selu. Nekoliko preživelih žena je poludelo.”
I ovo s popom nije usamljena epizoda:
“Ostaje i pitanje kako se u to vreme ponašala grčka crkva. U to vreme je poglavar bio arhiepiskop Damaskin. On je 1943, kada je pokrenuta nemačka akcija za “čišćenje” okupirane Grčke od Jevreja, izdao javno pismo nemačkim vlastima i usprotivio se progonu. Po mišljenju stručnjaka iz Wallenbergovog instituta, to je prvi službeni javni dokument protiv progona Jevreja u okupiranoj Evropi… Nemački zapovednik Grčke je zapretio Damaskinu smrću streljanjem, na šta je on odgovorio molbom da Nemci poštuju grčku tradiciju, u kojoj su Turci uglavnom vešali grčke popove. Zatim je crkvama i popovima po Grčkoj poslao tajni nalog da svim Jevrejima za koje znaju daju dokumente o krštenju, kako bi mogli da pobegnu… Najmasovnija akcija zaštite Jevreja sprovedena je u Atini i okolini. Nemci su od Damaskina zahtevali spiskove Jevreja. Damaskin je odgovorio poslavši spisak sveštenih lica, sa svojim imenom kao prvim.”
A naši popovi, na primer oni od Pljevalja? Ubijali su partizane i njihove porodice. Pa pitajte glumca Petra Banićevića. Pa pitajte karikaturistu Koraksa.
Da se naša crkva ugledala na grčku, da se Velimirović ugledao na Damaskina, istorija odnosa vlasti i crkve kod nas posle rata bila bi sigurno drugačija.
Da, nacisti su bili dosledni svojoj ubilačkoj ideologiji: Kragujevac, Velika, Distom… Da, popovi nisu svuda bili dosledni svom hrišćanskom porivu…
Damaskina bole dječiji grobovi, sveca Velimirovića brinu sudbine Ljotićevaca. Koja razlika u shvatanju hrišćanskih vrlina!
