Vijest glasi ovako bestidno:
“Nagrada “Žanki u čast” za najbolje glumačko ostvarenje dvanaestih Pozorišnih svečanosti u Rabrovu biće dodeljena glumici Đurđiji Cvetić u sredu, 11.decembra u Beogradskom dramskom pozorištu nakon predstave “Mesec u plamenu”. Sa predstavom “Mesec u plamenu” Sanje Domazet u režiji Stefana Sablića ansambl Beogradskog dramskog pozorišta gostovao je na 12. Festivalu “Žanki u čast” koji se održava u mestu Rabrovo iz koga čuvena glumica Žanka Stokić i potiče. Kako je istaknuto u najavi BDP, stručni žiri i publika uživali su u autentičnoj priči Domazet o životu slikarke Milene Pavlović Barili koju su sjajno i snažno interpretirali Đurđija Cvetić, Zorana Bećić i Mateja Popović. Komad prati priču o životu najpoznatije srpske slikarke kroz pisma koje su majka i ćerka pisale jedna drugoj. Jednoglasnom odlukom Umetničkog saveta festivala u sastavu: glumac i reditelj Toma Kuruzović, direktor Centra za kulturu Kučevo Jasmina Blagojević i istoričar umetnosti Ljiljana Jović, nagrada za najbolje glumačko ostvarenje pripala je glumici Cvetić za ulogu Danice Pavlović Barili, Milenine majke.”
Festival, i to dvanaesti po redu, nosi ime okupatorske milosnice. Pitajte narod ko priča o poštenju, a ko o skraćenju (vojnog roka).
Sećate li se Tome K? To je onaj iz prateće čete, obezbeđenja, partizanski borac od povjerenja, koji virio kroz otškrinuta vrata Skupštine, u oduševljenju, da vidi istorijsko zasijedanje nove avnojevske vlasti.
Jebao ga honorar. I njega i Radoševe glumce, partizane na Ravnoj Gori.
