Marko Perković, doajen diplomatskog kora u Crnoj Gori i generalni konzul SFRJ, upozorava nas preko štampe, 6. novembra 2012, da je nedopustivo podleći pritiscima Njemačke da se u kasarni u Danilovgradu sahrane okupatorski fašistički leševi iz Drugog svjetskog rata. On se zalaže da se ne oskrnavi ime jednog od 234 narodna heroja Crne Gore (Milovan Šaranović) pa pored moralnih argumenata iznosi i pravni okvir koji je naumom ugrožen. On apostrofira:
“Ustav Crne Gore je izričit: “U Crnoj Gori slobodno je sve što Ustavom i zakonom nije zabranjeno. Svako je obavezan da se pridržava Ustava i zakona.”
Crna Gora je utemeljena na antifašističkim vrednostima i ima izvanredan pravni okvir za zaštitu svojih temeljnih principa, samo ih treba dosledno poštovati!
Član 10. Zakona o spomenicima i spomen obeležjima glasi: Nije dozvoljeno podizati spomen-obeležje:
– za događaj koji označava gubitak slobode ili nezavisnosti Crne Gore;
– za događaj koji simbolizuje, odnosno označava saradnju sa okupatorom, njegovim saveznikom ili pomagačem;
– za događaj koji predstavlja sukob naroda isključivo na verskoj ili nacionalnoj osnovi;
– licu koje je bilo saradnik okupatora, njegovog saveznika ili pomagača;
– licu koje je zastupalo fašističke, šovinističke ili nacističke ideje ili ideologije;
– licu koje je osuđeno za krivično delo protiv čovečnosti ili drugih dobara zaštićenih međunarodnim pravom ili je proglašeno ratnim zločincem;
– licu koje je u istoriji Crne Gore ili u istoriji čovečanstva imalo negativnu ulogu.
Eto, dopušteno je licu koje se zove Risto Radović (vladika Amfilohije) da zida i blagosilja po Budimskom groblju i slavi ktitore tamošnje crkve posvećene licima koja su skončala u kvislinškim jedinicama! A to je ne samo suprotno slobodarstvu Crnogoraca, nego i važećim CG zakonima (obilježje: licu koje je bilo saradnik okupatora, njegovog saveznika ili pomagača; licu koje je u istoriji Crne Gore ili u istoriji čovečanstva imalo negativnu ulogu.).
Hm.
