To mi bulaznimo da je neoprostivo ubiti čovjeka. Izvolite pročitati biografiju jadnog rodoljubivog pjesnika Vojislava Ilića Mlađeg. Ubio ženu, malo ga fol grdili, onda ga postavili u ministarstvo pravde, da određuje ko je od osuđenika na smrt za pomilovanje, a ko ne! Pisao pjesmice za čitanke, dabome rodoljubive, bio dvorski pjesnik, bio crkveni pjesnik, veličao krunske ljude i patrijarhe – dabome. Pozitivno recenzirao književno umijeće notornog masovnog ubice Todora (Todora) Medića. Bio mjera stvari morala u prvoj polovini dvadesetog vijeka u Srbiji. I opet će ako bude… (Pogledati sajtove na internetu 2010).
Ajde bogati. Stvar paradigmatična.
Izvrstan pregled stvari s ovim u vezi viđeti kod Ivana Jankovića u Republici 484-485, sepetmbar 2010.
