Karikaturista svjetskog glasa, koji ima djelo, ime i potpis (Corax), dugo je odbijao da priča na televiziji, posebno da iznosi lične i porodične podatke.
Maja 2005. morao je da prekrši zavjet ćutanja. Pretpostavljam, uzrok je provala istorijskog laganja političke i druge elite u Srbiji. Dva državna gafa da pomenem: a) Skupština Srbije je izglasala jednačinu četnik = partizan i b) Državne pare i državni ministri viđeni su na Ravnoj Gori 15. maja. Ne, moram da pomenem i treći: c) Sramno neučestvovanje 9. maja u proslavi 60 godina sloma nacizma (tj. manipulativno femkanje koje je Evropa otklonila, a Rusija ignorisala).
Onda je Corax pred kamerama ispričao da mu je Draža na Ravnoj Gori ubio oca, da su mu četnici špijunirali majku, te je i ona uhapšena i ubijena u Beogradu.
Novinar mu je doveo u studio dripce, da mu oponiraju. Na gornje tvrdnje cerekali su se: te otkud on zna, te ima li svjedoke, te ovo i ono. Sve je hrabrao izdržao i ispričao. Dogorelo do nokata.
Sad znamo zašto niko ne traži ponovljena suđenja, ako postoji sumnja u ondašnji narodni sud. Ovlašćeni unuci traže samo istorijska silovanja, preglasavanja u zaposjednutim institucijama.
Sad znamo.
